The Max Pam Globe

De PIP-vrouw en de Viagra-man

In de jaren zeventig was het concept van de maakbare samenleving erg populair, terwijl de maakbare mens nog behoorde tot het rijk van de sciencefiction. Kennelijk leek het makkelijker het leven van grote groepen in te inrichten, dan dat van één individu. Het was de tijd van de sociaaldemocratie. Het liberalisme was nog niet aan een revival toe.

Momenteel liggen de zaken andersom. De maakbare samenleving wordt als een illusie beschouwd, terwijl de mens langs medische weg steeds verder wordt verfraaid en verbeterd. De helft van het aantal kinderen dat vandaag wordt geboren, zal ouder worden dan honderd. lees verder

De tien beste boeken van 2011

Het einde van het jaar is daar, de champagnekurken knallen en dus is het weer tijd voor lijstjes. Zoals in mei de vogels een ei leggen, zo heeft de mens in december de onbedwingbare behoefte om lijstjes op te stellen van de beste (of soms van de slechtste) dingen. Er moet geoordeeld en geclassificeerd worden, daar is geen ontkomen aan.

Hieronder volgt mijn lijst van de beste boeken, die ik in 2011 heb gelezen. Zonder uitzonderingen zijn deze boeken ook in 2011 verschenen, of in origineel of in Nederlandse vertaling. Ik las dit jaar fictie en non-fictie door elkaar, wat mij zeer is bevallen, omdat ik hiermee het leven zelf heb gevolgd. lees verder

Op kavel 34 legt de schildpad eieren

Niet altijd heb ik het beste voor met de mensheid, dat geef ik toe, maar voor de wereld en de natuur kom ik graag op. Vandaar dat dit jaar door ons gezin werd besloten vakantie te vieren in het teken van de duurzaamheid.

Dat is niet zo eenvoudig. Duurzame bestemmingen liggen meestal ver weg, zodat je eerst moet vliegen, wat natuurlijk weer minder duurzaam is. Ons oog viel op Costa Rica. Een redelijk veilige land, heet het in de reisgidsen, die je overigens wel vertellen dat je bij een lekke band elke hulp moet afslaan. En bij een overval vooral niet in discussie gaan, maar meteen alles afgeven. lees verder

Rode sokken en het driedelig pak van wethouder Wibaut

Op een PvdA-bijeenkomst in Utrecht zijn rode sokken uitgedeeld. Het cadeautje ging gepaard met de oproep tenminste één keer in de week iets roods aan te trekken, opdat men “nieuwe energie en nieuwe ideeën” zou krijgen. De progressieve beweging moet wakker worden geschud, middels “een schop onder de kont”.

Arbeideristische taal, maar zou het helpen?

Op dezelfde bijeenkomst pleitte de historicus Maarten van Rossum voor een blijvend vertrouwen in de sociaaldemocratische traditie. Hij vindt vernieuwing  flauwe kul, zo lees ik in de Volkskrant. lees verder

Occupy Winschoten

Dochter des huizes (17) ging ’s avonds nog even naar de Beurs, omdat zij iemand kent die daar namens Occupy Amsterdam in een tentje bivakkeert. “Wel voor twaalven thuis zijn!”, riep haar moeder, die er nauwlettend op toeziet dat dit eindexamenjaar geen feestjaar wordt. Ik hoorde de deur dichtslaan, keek uit het raam en voelde me vertederd haar te zien wegfietsen.

Ineens herinnerde ik mij dat in het midden van de jaren zestig een Teach-in werd gehouden in diezelfde Beurs, een gebeurtenis die zelfs de televisie haalde. Het ging over de oorlog in Vietnam en het was stampvol. lees verder

Jack van Gelder en getrokken pistolen

Even dacht ik dat ik zat te kijken naar de bestorming van een Afghaans politiebureau door de Taliban. Maar het bleek dat het Feyenoord-hooligans waren die het Maasgebouw wilde binnendringen om het bestuur van de club eens een lesje te leren.

Er sneuvelden ramen en wie zijn auto daar geparkeerd had, zal ook niet blij zijn. De sfeer werd op een gegeven moment zo dreigend dat politieagenten binnen hun pistolen trokken om de oprukkende menigte buiten te houden.

Zelden was Nederlandse televisie zo levensecht. Nog  vreemd dat er geen doden zijn gevallen. lees verder

De mode is de nieuwe moraal

In Panama kocht ik een Panamahoed.

Wij hadden ons met een busje over onverharde wegen naar de grens met Panama laten rijden. Daar waren wij uitgestapt bij een brug, waarvan het houten plankier grote gaten vertoonde. Ooit is de brug gebouwd door Fyffes, van de bananen, maar sindsdien niet meer onderhouden. Wij moesten er lopend overheen. Als misstapte, zou je in de rivier vallen die diep onder je voortraasde. Aan de overkant lag Panama. Daar stond ook een wrakkig douanekantoortje, waar wij zes dollar betaalden, die in een sigarendoos werd opgeborgen. lees verder

Geef ons de BBC

Schaf het leger af, zoals in Costa Rica

Wij wilden eens wat anders met de vakantie en daarom gaan wij dit jaar niet naar Frankrijk of Italië. Wij gaan dit jaar naar Costa Rica. Inderdaad een land, waarbij je snel denkt aan armoede en revoluties, maar dat zeer welvarend schijnt te zijn.  Het wordt ook wel “het Zwitserland van Centraal-Amerika” genoemd.

De laatste revolutie in Costa Rica was in 1948. Als winnaar kwam toen naar voren José Figueres Ferrer, die voor de regio iets unieks deed. Zodra hij aan de macht was, stelde hij een nieuwe Grondwet op en hield hij democratische verkiezingen. Maar nog belangrijker was zijn beslissing om het leger af te schaffen. lees verder

Verkoop ook de lucht boven het Philips-stadion

Nog even over voetbal, die super kapitalistische sport die volgens het weekblad De Groene door de Nederlandse overheden al is gesubsidieerd met ruim een miljard euro. Er is bijna geen voetbalclub meer in ons land, die geen geld heeft gekregen van een gemeente. Sittard, Zwolle of Veendam, een plaats kan niet klein genoeg zijn of er wordt gedroomd van betaald voetbal. Almere, Apeldoorn of Emmen, overal willen ze Europa in!

Of er in blijven, zoals bij PSV Eindhoven.

Daar hebben ze met overheidssubsidie een truc bedacht om PSV aan geld te helpen. De gemeente heeft de grond onder het stadion gekocht voor 48 miljoen. lees verder

De super-Mossad scout voor Ajax

Onlangs zei de gekwelde Ajax-voorzitter Uri Coronel dat hij er zo de pest aan had wanneer zijn supporters de geuzennaam “Joden!”, of zelfs “Superjoden!” scanderen. Hij had een beroep op de Ajax-fans gedaan om ermee te stoppen.

Twee weken later en daags vóór de kampioenswedstrijd tegen Twente kwam de Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan op de kwestie terug. Ook hij wil een einde aan al dat Jodengeroep, en wel door: “goed, veel en subtiel overleggen”. Ik weet niet in welke wereld Van der Laan leeft, maar als er in onze samenleving nou één groep is waarmee weinig goed, veel en subtiel te overleggen valt, dan is het wel met die van de voetbalsupporters. lees verder

De opmars van koninlijke burgermeisjes

Al enige jaren ben ik lid van het Republikeins Genootschap. Dat is een slapende club, want om lid te zijn hoef je niets te doen en wordt er ook niets van je verwacht. Ik kan mij niet herinneren ooit met anderen leden bijeen te zijn geweest.

Een gezamenlijke actie is nimmer ondernomen. Wel is een keer iemand juridisch bijgestaan, toen hij moest voorkomen wegens belediging van het Koningshuis. De filosofie van het Genootschap houdt in dat het aan “het volk” is om de koning(in) af te zetten. Als het ooit zo ver komt, zal het Genootschap instemmend vanaf het balkon toekijken, maar dan heb je het wel gehad. lees verder

Thuisroken verboden

Vrijheid is een groot goed. Er worden partijen voor opgericht en er zijn zelfs mensen die voor de vrijheid willen sterven. Maar ieders vrijheid wordt ingeperkt door de vrijheid van anderen. De vrijheid om willekeurige voorbijgangers neer te schieten, bestaat niet.

De volgende stap: heeft een mens ook de vrijheid om zichzelf te benadelen? Mag hij (of zij) zichzelf beschadigen, verwonden of doden?

In eerste instantie ben je geneigd te denken: alleen zo lang anderen er geen last van hebben, mag je jezelf benadelen, verwonden en doden. Wie voor de trein springt, benadeelt een legertje aan mensen: de treinbestuurder, de passagiers en de ambulancemedewerkers die jou moeten opvegen en naar het mortuarium moeten vervoeren. lees verder

Schuld zonder boete

Alles was rond, maar begin deze week maakte Jolande Sap bekend dat GroenLinks alsnog de steun aan de politiemissie in Afghanistan kan intrekken.  Sap zet haar steun op losse schroeven, omdat de training van onze politieagenten is teruggebracht van achttien weken naar acht weken. Met de onthoofding van een paar VN-medewerkers had dat niets te maken, zei Sap.

Overigens zijn de meeste slachtoffers zijn niet onthoofd, maar gewoon gelyncht en vermoord. Op het moment dat ik dit schrijf, zitten wij al over de twintig doden. Van de Twin Towers hebben de meeste Afghanen nooit gehoord. Ze denken dat het westen het christendom komt brengen en daar hebben zij geen zin in. lees verder

Oorlogszuchtige vrouwen

In de Volkskrant las ik een stuk van correspondent Arie Elshout over het opmerkelijke feit dat het vrouwen zijn geweest, die de Amerikaanse president Obama ervan hebben overtuigd dat hij de aanval moest inzetten op Libië. Zelf had Obama er niet zo’n zin in, maar Hillary Clinton, Susan Rice en Samatha Power hebben op de president ingepraat.

Het zijn drie namen die zo uit Sex in the City kunnen komen, alleen komen zij uit het Witte Huis en omstreken. Hillary is de minister van Buitenlandse Zaken, Susan is de Amerikaanse ambassadeur bij de Verenigde Naties en Samatha is verbonden aan de Nationale Veiligheidsraad. Terwijl de generaals nog twijfelden, drongen zij erop aan om bommen op het hoofd van Khadaffi te gooien. lees verder

Het volmaakte evenwicht

Nul gedichten van Huub Oosterhuis

In Gerrit Komrij’s vuistdikke canon van de Nederlandse poëzie zocht ik op met hoeveel gedichten  Huub Oosterhuis is vertegenwoordigd.

Het antwoord  is: nul.

Wel nam Komrij gedichten op  van Tonnus Oosterhoff en zelfs van  J. van Oosterwijk Bruyn, maar geen  enkele van Huub Oosterhuis. Ik  zocht  nog wat verder en vond dat Komrij in  zijn bundel Lood en Hagel een heel  hoofdstuk aan Oosterhuis heeft gewijd.  lees verder

Simultaan 29-0!

Mijn collega Leonard Ornstein vroeg me of ik mee wilde doen aan een simultaan tegen Anish Giri, het zestienjarige schaakwonder dat onlangs won van Magnus Carlsen (de nummer één van de wereld). Ook dwong hij bijna wereldkampioen Anand tot overgave.

Giri heeft een Nepalese vader en een Russische moeder, die allebei in ons land werken. De Nederlandse Schaakbond zou Anish graag inlijven, want dan zouden wij eindelijk weer eens een topschaker hebben.

Het was niet zo maar een simultaan, maar een die werd gehouden in de Tweede Kamer. Als tegenstanders zouden politici en parlementaire journalisten in het strijdperk treden. lees verder

92% van Afghanen heeft nooit van 9/11 gehoord

Uit een onlangs gehouden enquête bleek dat 92% van de Afghanen nog nooit van de 9/11 heeft gehoord. De aanslag op de Twin Towers doesn’t ring any bell bij onze Afghaanse vrienden, die wij zo manmoedig bijstaan in hun strijd tegen de Taliban.

92%, het is een percentage dat ik even op mij moest laten inwerken. Dat betekent dat ruim 9 op de 10 Afghanen totaal geen idee heeft waarom de geallieerden troepen in hun land aanwezig zijn. Dat is misschien verkeerd uitgedrukt. lees verder

Opstand der 50Plussers

Als je voor politici een bijbehorend romanpersonage zou moeten bedenken, dan is Jan Nagel ongetwijfeld de 11-jarige Elmer uit de novelle Werther Nieland van Gerard Kornelis van het Reve.

Elmer wordt geobsedeerd door het oprichten van clubjes. Soms richt hij wel eens een club op die zo geheim is dat alleen de oprichter weet wat de afkorting betekent. Voortdurend is Elmer bezig met de vraag wie er lid mag worden en aan welke regels de eventuele clubleden zich moeten houden. lees verder

De kopvoddenjood van Martin Bosma

Kiloknaller, winterbanden, schijterij, het zijn allemaal woorden waarvan je hoopt dat je ze in je leven zo weinig mogelijk hoeft te gebruiken. Maar soms kun je niet om ze heen. Als je leeft van AOW’tje, naar wintersport rijdt, of een bedorven haring hebt gegeten.

Nog een woord waar ik maar niet aan kan wennen: kopvoddentax. Alles is er plat en vulgair aan. Het is het gemeenste woord van de laatste vijftig jaar. Ik zoek een vrouw van 1 meter hoog met een plat hoofd, zodat ik er een pilsje op kan zetten – die geest ademt ook koppenvoddentax. lees verder

Mark Rutte’s boodschappenlijstje

Omdat ik een verstrooid mens ben, ben ik ook een mens van boodschappenlijstjes. In mijn eigen code schrijf ik op wat ik vooral niet moet vergeten.

Die lijstjes zijn voor anderen niet te begrijpen. “Psk” betekent: pak suiker. En “huis bel” betekent niet dat de huisbel moet worden gerepareerd, maar dat ik de verhuizer moet bellen. Mijn boodschappenlijstjes bevatten vooral hermeneutische mededelingen en ik stel mij voor dat ik daarin beslist niet de enige ben.

Onlangs werd onze nieuwe minister-president Mark Rutte het verwijt gemaakt dat zijn regeerakkoord wel veel afspraken, maar weinig herzieningen bevat. lees verder

Het pis- en bloedcircus

Vorige weel keek ik een tijdje naar het WK turnen, dat in Rotterdam werd gehouden. Mooie acrobatiek, maar ik geen liefhebber. Mijn geringe enthousiasme moet iets te maken hebben met het feit dat turnen een jurysport is. Ik houd meer van klassieke sporten, waarbij je meteen kunt zien wie er gewonnen heeft, zoals bij hardlopen, gewichtheffen, voetballen of schaken.

Er deden bij het turnen ook meisjes mee, die er overigens meer uitzagen als kinderen. Tegenwoordig is de minimum leeftijd zestien jaar, maar er is een tijd geweest dat hummeltjes van twaalf ook mee mochten doen. En die wonnen vaak, want turnen is een zwaartekrachtsport. lees verder

Ned. Antillen bestaan niet meer – toch jammer

De Nederlandse Antillen bestaan niet meer. Toch jammer.

In 1999 ben ik er eens gaan kijken, in die laatste resten tropisch Nederland. Toen ik op het punt stond om van St. Maarten naar St. Eustachius te vliegen, kwam net Willem- Alexander aan. Hij was in het gezelschap van Bram Peper, de toenmalige minister van wat ik maar even de Overzeese Gebieden noem.

Peper zei bij zijn aankomst: “De Antillen zijn al heel lang bezig de zure appel vooruit te duwen, het wordt tijd dat ze in die appel bijten. Ik ben ervan overtuigd dat als politici de problemen bij de kop pakken, de algehele situatie binnen drie à vier jaar veel rooskleuriger zal zijn”. lees verder

Een jonge mastodont is geboren

Gerontocratie is de staatsvorm, waarbij de ouderen en de wijzen het voor het zeggen hebben. Het schijnt ooit in Griekenland te hebben bestaan en de Sovjetregering onder Brezjnev werd zo genoemd.

Eén ding is zeker: het huidige Nederland is het tegenovergestelde van gerontocratie. Een politicus, die hier de vijftig is gepasseerd wordt “een mastodont” genoemd. Ook wel “een olifant” of “dinosuarus”. In Nederland houden wij vooral van jong, fris en brutaal. Als er een zendgemachtigde in het publieke bestel bijkomt, mag u eens raden wat daar de kernbegrippen voor zijn. Inderdaad: jong, fris en brutaal. lees verder

Ground Zero Kitsch

Vaak kun je in geloofszaken maar het beste je oor te luisteren leggen bij een atheïst. Zo is bijvoorbeeld Christopher Hitchens een van de weinigen, die verstandig heeft geschreven over de vraag of er een moskee mag komen in de buurt van Ground Zero, de plek waar de Twin Towers het leven lieten door een aanval van moslimterroristen.

Als atheïst mag je Hitchens (zie foto) beslist een diehard noemen. Hij schreef boeken met titels als God Is Not Great en is op dit gebied al bijna even militant als Richard Dawkins. Hij houdt lezingen door heel Amerika, waarin hij de immoraliteit van religies breed uitmeet. lees verder

Blijft Anne Frank wel voortleven zonder boom?

Bij voorbaat bied ik mijn excuses ervoor aan, maar ik moet bekennen dat ik in luid gelach uitbarstte, toen ik las dat boomingenieur Kees Verschagen in de Volkskrant heeft verklaard dat de paardenkastanje waar Anne Frank op uitkeek, vermoedelijk nog overeind had gestaan als er destijds geen constructie omheen was geplaatst.

Dat zal je net zien!

De constructie had drie steunpoten, waarvan er eentje door de harde wind losschoot, zodat de twee andere steunpoten als een katapult hebben gewerkt. Anne’s boom werd min of meer gelanceerd en daarom mogen wij blij zijn dat er geen doden bij zijn gevallen. lees verder

Natte droom voor Mark Rutte

Eén ding is zeker: als u dit stukje leest, is de datum van 1 juli 2010 gepasseerd.

Zegt die datum u nog iets? Ja, 1 juni 2010 was de datum dat Mark Rutte dacht een nieuw kabinet geformeerd te hebben. Hij had er in zijn fantasie maar liefst 17 dagen voor uitgetrokken. Als de partijen echt zouden willen, dan moest het lukken. Maar Ed van Thijn, die in 1977 zelf als onderhandelaar met het bijltje had gehakt, zei: “Een natte droom”. Als vrijgezel moet Mark Rutte weten wat daarmee wordt bedoeld.

Van Thijn deed er destijds 208 dagen over bij het formeren van Van Agt I. In dagen is dat nog steeds het record, maar niet in uren. lees verder

Het WK-voetbal en de OS kosten alleen maar geld

Sinds het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika is losgebarsten, worden wij elke avond getrakteerd op praatprogramma’s over voetbal. Dat gezever heeft iets geruststellends – iets van vroeger, toen wij nog één natie waren en Abe Lenstra onze nationale trots bevredigde. Het verbaast me dan ook niet dat uit weer een peiling is gebleken dat de PVV-stemmer het meest naar voetbal kijkt.

Zelf kijk ik naar de voetbalpraatprogramma’s zoals ik verslaafd kan raken aan drop. Een grote zak kan ik in één keer opeten, totdat ik helemaal misselijk achterover val op de bank. Maar laatst kwam ik toch ineens iets interessants tegen. Een moment om te herhalen.

lees verder

Een stem voor links is een stem voor rechts en vice versa

“Een stem op de VVD is een stem op de PVV”, heeft Job Cohen gezegd.

Waarom Cohen dat zegt, begrijp ik wel. Cohen vreest een rechtse coalitie en wil de stemmers van de VVD bang maken. “De PVV scheurt tegen de rechtsstaat aan”, heeft Cohen ook gezegd. Dus door te flirten met de PVV scheurt ook de VVD tegen de rechtsstaat aan.

Mark Rutte van de VVD reageerde nauwelijks. Hij zal wel uitkijken om voor de verkiezingen een voorkeur uit te spreken. Wie sterk staat, wil zijn kaarten zo lang mogelijk voor zich houden. Wie twee mogelijkheden heeft, kan voordeel halen als hij straks één van de twee gaat kiezen. lees verder